Z okien na 80. Piętru nie widać palety miasta. Zamiast tego możemy spoglądać rozbudowane, półprzezroczyste opanowania uczynione w 1930 roku, w czasie uzyskania posad budowlanych. Jedno z fotograficznych “okien” wysiada na konkursowy budynek Chryslera. Pozycjonowanie pokonany kilka miechów wcześniej wysokościowiec krótko wnosił tytuł najwyższej budowli światem. Inne opanowanie objawia mężczyzn mocujących stalowe konstrukcje na 86. Piętrze. Na kolejnym spoglądamy moment wkładania kolejek na jednej z kondygnacji na chętnym powietrzu. Nie ma wątpliwości, iż robotnicy nie odpoczywali, ale jak im się udało dokonać tak olbrzymi wzorzec w tak powierzchownym okresie? W szwungu 20 miesięcy od podpisywania umowy z konstruktorami z firmy Shreve, Lamb & Harmon budynek był przedtem skończony, i wielkością przekraczał jakimkolwiek, co dotąd zrobiono. Do konstrukcji nowojorskiego wielkoluda zastosowano 57 ton stali, 10 milionów cegieł, 47 tysięcy kwintali kubicznych betonu oraz 67 dźwigów. Budynek, wznoszony rękami ponad 3,4 tys. Robotników, kiełkował w tempie jednego piętra dziennie.